توجه خیلی مهم: این پست حاوی یک پی نوشت سیاسی بسیار مهم است! لطفا حتما بخوانید و به دوستانتان هم توصیه کنید بخوانند.

شام نخورده ام که مثلا رژیم بگیرم. اما چون دلم ضعف می رود می آیم سراغ کاهوهای سبز و تازه  تا دل شکمم را کمی خوش کنم! همان موقع داخل یخچال چشمم به سس ها می افتد. فرانسوی ، هزار جزیره ، چیلی . نامرد ها یک جوری چشمک می زنند که  دل-ضعفۀ من چند برابر می شود!  اصلا سعی نمی کنم در برابرشان مقاوت کنم. پس باید انتخاب کنم. نه دوست دارم دهانم آخر شبی بوی سیر بگیرد که هزار جزیره را انتخاب کنم نه الان تحمل سوختن دارم. پس چیلی هم علیرغم تمام تلاشش مورد عنایت من قرار نمی گیرد! می ماند فرانسوی که معمولا انتخاب اول و آخرم برای سالاد است. برگهای کاهو را بر میدارم و راه سفید وسط هر کدام  را سس می ریزم و با عذاب وجدان می خورم. دست چپم را مخصوصا روی شکمم می گذارم بلکه برامدگیش باعث شود تنبیه شوم و به خودم یاداوری کنم که رژیم دارم. ولی به جای اینکه ناراحت شوم و خودم را سرزنش کنم  لبخند می زنم و تصور می کنم که ...

تصور می کنم که علت این برآمدگی یک جنین کوچک است. مثلا 2 ماهه! البته نمی دانم اصلا جنین 2 ماهه شکم را برآمده می کند یا نه!  ولی  رویای هیجان انگیزی است. هر چند وقت یک بار اینجوری می شوم. یعنی دوست دارم مادر شدن را تجربه کنم. احساس می کنم این اواخر بیشتر هم شده. از علائم بالا رفتن سن است به گمانم! انگار هر چه سن بالاتر می رود میل به تشکیل خانواده بیشتر می شود. فقط نمی دانم چرا در من این میل نصفه و نیمه است! یعنی تمایلم به داشتن بچه از داشتن همسر بیشتر است. البته دروغ نگویم گاهی هم برعکس می شود. کلا تعادل وجود ندارد. یا جای بچه یا جای شوهر. تصمیم با خودشان! در هر صورت دلم برای هر دو می سوزد که باید با چه موجودی سر کنند! باز شوهر کمی قدرت انتخاب داشته و هرچه بخواهد ایراد بگیرد می توانم بگویم " می خواستی منو نگیری!" اما بچۀ بیچاره. " الهی بمیرم براش! "

طبق معمول این فکر بازیگوش پرواز کرده و اوج گرفته که ناگهان به خودم می آیم و می بینم همۀ کاهو ها را خورده ام. آن هم با سس! دستم همچنان  روی شکمم مانده. انگار بچه دارد می رود توی 3 ماه! کاهو و شکم و قوۀ تخیل کار دستم داد. از فردا شب مثل بچۀ آدم شام می خورم!

پی نوشت: در مورد پالاگراف آخر پست قبل باید بگم که به قول کروبی "من که از بیابونا نیومدم! " می دونم رو تخت یه نفره هم میشه! اما یه گوشه چشمی داشتم به این مساله که 2 تایی شدن رسمی برای بعد ازدواجه که اونم طبیعتا رو تخت 2 نفره ست! از همۀ کسایی که لطف داشتن و تعریف کردن خیلی خیلی ممنونم.

پی نوشت سیاسی: بیکاری در دولت نهم کاهش پیدا کرده. می دونید چرا؟ چون تعریف جناب احمدی نژاد از فرد "شاغل" خیلی جالبه!  این تعریفارو از سایت رسمی مرکز آمار ایران براتون می نویسم. با دیدن فیلم ۹۰ سیاسی متوجه این مساله شدم. خودتون مقایسه کنین:

تعریف شاغل در سال ۸۳ ( دولت خاتمی) :  كساني‌ كه‌ در هفت‌ روز گذشتــه‌ (قبل ‌از مراجعــه‌ مأمور آمارگيري‌) حداقل‌ 2 روز كار كرده‌اند، شاغل‌ به‌ حساب‌ آمده‌اند.

تعریف شاغل  در سال ۸۴  ( دولت احمدی نژاد ): تمام افراد 10 ساله و بيش‌تر كه در طول هفته مرجع، طبق تعريف كار، حداقل يك ساعت كار كرده و يا بنا به دلايلي به‌طور موقت كار را ترك كرده باشند، شاغل محسوب مي‌شوند!!

با این تعریف کور بشه هر کی بگه ما اصلا آدم بیکار تو کشور داریم!!! البته این فقط یه موردش بود! حالا فهمیدین چرا آمار و ارقامی که تو مناظره ارائه کرد اینقدر گل و بلبل بود؟!

منبع این تعاریف : ( کلیک کنید ) پایگاه اطلاعات نشریات مرکز آمار ایران - بخش فهرست نشریات - سالنامه آماری کشور - سالنامه آماری کشور در سال ۸۳ یا ۸۴ ( این ۲ تا رو برای مقایسه باید جدا گانه برید ) - نیروی انسانی - تعاریف و مفاهیم . تو همین قسمت تعاریف و مفاهیم این تعاریفی که من هم نوشتم وجود داره مث شاخ شمشاد!